Agasalla galego! 💙 #Felizdomingo #17deMaio #DíadasLetrasGalegas

Xosé Filgueira Valverde, 6 cancións de mar “in modo antico” (1941)

letrasgalegas2015

“Porque non seca a morte a fonte das cantigas
eu vos chamo, segreles, que veñades cantar
onde os verdes loureiros gardan vellas ermidas,
cabo das sabias ondas sulcadas do luar,
das insuas da ribeira nun antigo lugar,
San Cremenço do mar!”

As Letras Galegas 365 días ao ano!

Para nós, que levamos en activo 55 aniños como colleiteiros no Ribeiro, a denominación de orixe máis senlleira de Galicia, é un pracer celebrar as Letras Galegas cada día con todos vós. E facémolo con gusto, “porque me sae de dentro, alá do fondo” que decía Celso Emilio Ferreiro, usando con normalidade o noso idioma e presumindo del alá por donde vamos! 😉

FamiliaHomenaxeado 2014

Xosé María Díaz Castro

Naceu na parroquia de Os Vilares no 1914 e desde aquela viviu ligado a esta paisaxe e contorno a carón da Serra de Montouto onde vai fenecendo a Terra Cha. Finou en Lugo o 2 de outubro de 1990

Ós 17 anos ingresou no Seminario de Mondoñedo e cando saíu en 1936, exerceu de profesor de Ensinanza Media en Vilagarcía de Arousa (Pontevedra). En 1948, tras licenciarse en Filosofía e Letras, trasladouse a Madrid, onde alternou a docencia coa traducción no Ministerio da Gobernación. Tamén traballou no Instituto de Cultura Hispánica e no Consello Superior Científico.

Obra

Díaz Castro publicou os seus primeiros versos “Lembranzas e sospiros” ós dezasete anos en El Progreso Villalbés o 6 de agosto de 1931. Logo saíron “Baix’o o calor”, “Lá vou, amor”,” As formigas”, “Era un contiño de fadas”, e posteriormente escribiu dous cadernos de poesía, tamén en galego, “Follas verdes” en 1934 e “Follas ô aire”. Tamén publicou poemas en “Vallibria”, “Mundo de Ahora” e “Perla del Calvario”. Foi premiado nos Xogos Florais de Betanzos do 46, polos tres sonetos “Nascida d’un soño”. Con todo, Díaz Castro está considerado autor dunha soa obra, o poemario “Nimbos”, editado por Galaxia en 1961, que tivo moita influencia nos poetas posteriores pola súa perfección, pola preocupación por Galicia e polos problemas básicos do ser humano, a vida, a morte e o tempo.