De Grecia e Roma ata hoxe: A maceración carbónica

Nas brétemas do tempo pérdese o día no que a humanidade descubriu o ben que lle sentaba aquel  líquido que xurdiu no oco de pedra que enchera uns días antes cunhas cantas uvas doces.

O pase de diapositivas require JavaScript.

Depositando acios enteiros e deixando á natureza seguir o seu curso, máis algúns procesos manuais froito do estudo do ser humano, naceu o viño, e este sistema tan natural que hoxe chamamos maceración carbónica.

Esta técnica con máis de 2000 anos que gregos e romanos usaban para facer viño, é un proceso que comeza por encher os recipientes coa uva totalmente enteira, no que éstas son fermentadas nunha atmosfera de dióxido de carbono antes de ser esmagadas, e iso causa que a uva fermente co mosto dende o interior da mesma. Tan só un porcentaxe das uvas, ó redor do 20%,  se rompe polo propio peso da vendima e sofre un proceso de fermentación alcohólica. Esta fermentación dura dunhos sete a oito días, dependendo das condicións de temperatura e da variedade de uva.

Estes viños ofrecen un aroma afrutado característico debido a la liberación de terpenoides aromáticos , cun moi bo sabor que a veces se compara con aromas a cereixa e a fresa, e facilitan aos productores ofrecer ó mercado a colleita de outono en menos de seis semanas pero carecen da estabilidade suficiente para seren envellecidos durante longos períodos.